İnsan ancak aşık olduğunda sonunu düşünmeden davranıyor, bunu da bu yaşımda öğrenmiş oldum. Sen çoktandır bildiğin için mi erken gittin?

0 notes

Kendini boşuna harcamış olur insan,
Dilediğine erer de sevinç duymazsa.
Yıktığın hayat kendininki olsun daha iyi,
Yıkmakla kazandığın şey kuşkulu bir mutluluksa.

0 notes

Ama, incecik bir düş bu. Kağıttan bir ağaç bu. Her şey daha soluk sanki. Gideceğim şimdi kitaplığa, bir kitap alacağım, okuyacağım, bakacağım; yine okuyacağım, bakacağım. Çiçekler toplayacağım; bir tek demet yapacağım çiçekleri, sımsıkı tutacağım, sunacağım - Ah! Kime?

Varlığımın akışını durduran bir şey var; derin bir ırmak bir engeli zorluyor; sarsıyor, çekiyor; merkezdeki bir düğüm direniyor. Ah, üzüntü bu, acı bu. Bayılıyorum, gücüm kesiliyor. Kime vereceğim şimdi, bütün bu benden, benim sıcak, benim her şeyi sızdıran bedenimden dökülenleri? Çiçeklerimi bir araya toplayacağım, sunacağım - Ah! Kime?

Vereceğim, zenginleştireceğim; bu güzelliği yeniden yeryüzüne döndüreceğim. Çiçeklerimi bir tek demette toplayacağım, elimi uzatmış yaklaşarak sunacağım onları - Ah! Kime?

0 notes

Bilinen şeyden korkulmaz.

0 notes

Demek ki hiçbir şey, 8 yıl önce olduğu kadar değerli ve önemli değilmiş. Demek ki en büyük duygular bile yalnız o an için önemliymiş. Demek ki her şey geçebiliyor ve yüzde yüz değişebiliyormuş. Demek ki hiçbir şey, aslında o denli önemli değilmiş. Demek ki hiçbir şey gerçek değilmiş. Demek ki emek vermeyen sırtını dönüp kolayca gidebiliyormuş. 

Demek ki her şey zamana kalmış. Ve demek ki zaman her şeyi unutturacak kadar değerliymiş.

0 notes

Hayatımın bir günü daha gitti ve ben sinirlerimi yıpratmaktan başka bir şey yapmadım.

0 notes

Aşk iki kişi arasında asla eşitlenmeyendir.

0 notes

Ömrümü adadımdı. 

elimden aldığın ve parçaladığın şey bu! 

0 notes

Sen beni tek

tek

tek

bıraktın.

0 notes

Ey adalet’ten söz eden zalim

Şimdi bi dur, düşün:

Kimdi vuran, kimi, en mahreminden?

0 notes